Jedną z nich jest przypadek Deonny Fletcher. Zaszła w ciążę bliźniaczą, będąc już w ciąży. Zjawisko superfetacji. Podczas pierwszego USG ginekolog poinformował młodą kobiet, że w Zobacz 14 odpowiedzi na pytanie: Czy znacie osobiście lub nie takie przypadki, żeby kobieta będąc dziewicą zaszła w ciążę? Były przy tym niewiasty (γυνή), które z Nim przyszły z Galilei. Obejrzały grób i w jaki sposób zostało złożone ciało Jezusa. Łk 23,55. Więc nie jest napisane, że Maria była małżonką czy żoną, lecz że była kobietą Józefa, cokolwiek to znaczy. Tak samo Józef niekoniecznie był mężem, lecz był od Marii mężczyzną. Wtedy doświadczamy, że Słowo Boże jest prawdą! Bóg stoi mocno za Swoim Słowem. Maria zaszła w ciążę dokładnie tak, jak zapowiedział jej anioł. Maria wywyższała Boga, a nie siebie. Maria miała bardzo szczere usposobienie. Ona wierzyła zupełnie Bogu i była mała w swoich własnych oczach. . zapytał(a) o 13:29 Dlaczego Maryja nazywana jest dziewicą ? Przecież urodziła Jezusa, a jego ojcem był wielu modlitwach są zawarte słowa "Maryja, zawsze dziewica". Jak to możliwe ? Przecież wiatropylna nie była. To pytanie ma już najlepszą odpowiedź, jeśli znasz lepszą możesz ją dodać 1 ocena Najlepsza odp: 100% Najlepsza odpowiedź Arwie odpowiedział(a) o 13:02: Mówienie że Maria jest dziewicą jest tylko pół prawdą była dziewicą gdy zaszła w ciąże za sprawą ducha świętego i następie urodziła Jezusa ,dzisiaj podobny zabieg potrafią zrobić nawet ludzie to się nazywa In Vitro ale mówienie że Maria po urodzeniu Jezusa była dziewicą jest już kłamstwem bo w biblii czytamy że Jezus miał braci i siostry oczywiście kościół neguje te wersety mówiące o tym że Jezus miał rodzeństwo wmawiając że to byli zapewne kuzyni i kuzynki ale jak w języku polskim rozróżniamy znaczenie słów kuzyn i brat tak i w języku hebrajskim i greckim są to 2 odrębne słowa Odpowiedzi -JAY- odpowiedział(a) o 13:32 To jest właśnie katolicyzm ;p blocked odpowiedział(a) o 13:31 duch święty zrobił tak, że zaszła w ciąże i w ten sposób nie straciła dziewictwa ale Bóg tak sprawił a Józef był tylko przybranym ojcem ponieważ została niepokalanie poczęta. Bóg sprawił, że zaszła w ciążę bez stosunku płciowego. PaniZuo odpowiedział(a) o 13:39 Według kościoła katolickiego Maryja nigdy nie współżyła z Józefem, a to, że zaszła w ciążę było dziełem ducha świętego. Nigdy nie straciła więc dziewictwa i zachowała czystość aż do śmierci. Znając realia tamtych czasów to, że mąż nie współżył ze swoją żoną było raczej dziwne. ( co zadaje nam masę pytań, niestety nie związanych z twoim) Eirene odpowiedział(a) o 13:31 Według wiary chrześcijańskiej Jezus znalazł się w łożu Maryji poprzez Boga, który go tam zesłał. Józef nie był ojcem, on raczej pełnił jego rolę i pomagał. Według Biblii na Maryję zstąpił Duch Święty i ojcem Jezusa jest Bóg. A nazywana dziewicą, bo nigdy nie współżyła. Choć to się kupy nie trzyma, bo tak jak napisałaś wiatropylna to raczej nie była. A co do Józefa, to byłby to jego ojczym. Jeśli jesteś wierząca powinnaś wiedzieć, że to Duch Święty zesłany na Maryję sprawił, że była w stanie błogosławionym, a Józef był tylko jej "opiekunem"- ojcem Jezusa jest Bóg. blocked odpowiedział(a) o 16:15 Maryja jest nazywana dziewicą, ponieważ do końca życia zachowała czystość (tzn. nie współżyła). Miała męża, ale nie kochali się. A Jezus powstał w łonie Maryi poprzez zwiastowanie, a nie poprzez miłość zawsze Dziewica.. nazwa ta się wzięła z powodu powyższego oraz dlatego, ze czystość w religii jest uznawana za ważną cnotę Zenobia odpowiedział(a) o 17:18 Józef nie był Ojcem Jezusa. Jezus jest synem Boga. Maryja została cudownie zapłodniona, a oznajmił jej o tym archanioł podczas zwiastowania słowami : "a oto poczniesz i porodzisz syna..." in vitro. :Dtylko mając błonę dziewiczą chyba nie można dzieciaka urodzić, nie ? blocked odpowiedział(a) o 19:26 Bo tak pisze w Piśmie Świętym, ale jak było naprawdę, wie tylko ona sama. Pianella odpowiedział(a) o 13:30 Pianella odpowiedział(a) o 13:31 Uważasz, że znasz lepszą odpowiedź? lub „Spośród rodziny tylko dziadek chciał mnie wysłuchać. Powiedział, żebym urodziła i wychowała dziecko” – pisze w swoim świadectwie kobieta imieniem Ela, która opowiedziała o tym, jak udało się przeciwstawić presji środowiska, gdy zaszła w nieplanowaną ciążę. Kobieta pisze, że gdy tylko zaszła w ciążę, jej chłopak uznał, że „się pomylił”. Przyznaje, że choć rodziła się w niej miłość do dziecka, które nosiła pod sercem: „[…] z drugiej zaś strony, pod wpływem namawiania przez moją rodzinę do aborcji, rodziła się we mnie nienawiść do samej siebie, do mojego dziecka i do całego świata”. Aborcji domagała się od Eli także jej babcia, która obawiała się, „co ludzie powiedzą”. Autorka świadectwa pisze, że dzień w którym miała pójść na zabieg, był najgorszym w jej życiu. “Czułam się, jakbym szła na śmierć” „Od rana czułam się tak, jakbym szła na śmierć. Wydawało mi się, że umrę i nazajutrz nie będę już istnieć, a moja dusza będzie w piekle. Mogłam tylko płakać…” – pisze Ela. Jak się okazuje, aborcję odradziła jej ciocia, która miała z nią pójść do gabinetu. Jej zdaniem na zabieg było za późno, to był czwarty miesiąc ciąży. Mama bohaterki tekstu stwierdziła, że woli utrzymywać córkę i jej dziecko niż ryzykować, że coś jej się stanie w trakcie zabiegu. Po rozmowie z mamą kobieta uznała, że odda dziecko do adopcji. Przed porodem trafiła do domu samotnej matki koło Warszawy. Dodaje, że obwiniała swoje dziecko o ten pobyt, ale nigdy nie żałowała, że nie zdecydowała się na aborcję. Postanowiła, że dzieckiem powinna się zająć rodzina zastępcza. Pani Maria zmieniła jej życie Po urodzeniu zdrowego synka, dziewczyna odczuwała ogromną radość. Przytłaczała ją jednak myśl, że ma zostawić w szpitalu tę małą istotkę. Błogosławieństwem dla Eli okazała się pani Maria z Fundacji Obrony Życia Dziecka, która prosiła, aby nie zostawiała swojego dziecka. Zostawiła jej swój adres. Mimo wszystko nie posłuchała jej, czego bardzo szybko pożałowała. Walka o powrót dziecka do jego mamy, która zmieniła zdanie, trwała dwa tygodnie. Nieoceniona okazała się pani Maria, dzięki której chłopiec będzie mógł dorastać przy swojej mamie. „Od tego czasu minęło osiem miesięcy. Mój maluszek zaczyna chodzić i mówić. Wszyscy go kochają, nawet babcia. Mama tęskni za nim, gdy tylko wyjedziemy na godzinny spacer. Bardzo mi pomaga w wychowywaniu, pani Maria również” – mówi Ela. Dodała, że swojego synka kocha ponad wszystko i dziękuje Panu Bogu, że pokierował jej życiem właśnie w taki sposób. „Gdybym usunęła ciążę, umarłabym tak samo jak moje dziecko” – pisze autorka świadectwa. ds/ Statystyki pokazują, że co czwarta Polka usunęła ciążę, mimo to aborcja to wciąż temat tabu. Kiedy zaczniemy o tym głośno mówić? Czekamy na Wasze historie. A oto opowieść trzech pokoleń kobiet z jednej rodziny, gdzieś na polskiej prowincji. Nie żałuje decyzji o aborcji – mówi Maria, która zdecydowała się opowiedzieć historię swoją, swojej matki i swojej babci. Dziś Maria ma dziś 30 lat, pracuje w dużej korporacji, dobrze zarabia, ma dwoje dzieci. Trzecią ciążę usunęła. Maria wspomina jak pierwszy raz zaszła w ciążę z Markiem. Mieli po 19 lat, gdy zamieszkali razem. On chciał zostać ojcem w młodym wieku, ona chciała skończyć studia. Maria nie ma ojca. Wychowały ją kobiety, babcia i mama, katoliczki. – Między mną a Markiem było bardzo silne uczucie. Bardzo namawiał mnie na dziecko i w końcu mu uległam – mówi. Dziecko było planowane, ale radość Marka trwała niecały miesiąc. Tyle potrzebował, by uświadomić sobie, że wcale nie chce zostać ojcem. Przyszedł ze swoją matką, namawiali mnie, żebym pozbyła się ciąży, że zapłacą za zabieg, ale ja nie brałam tego wówczas pod uwagę. Pokochałam to dziecko – mówi z powagą. Marek wrócił do niej pod koniec ciąży. Ich syn miał zaledwie 4 miesiące, gdy Marysia zorientowała się, że spodziewa się kolejnego dziecka. Sylwia Chutnik o Natalii Przybysz i aborcji – Pytasz, dlaczego nie zabezpieczaliśmy się mimo wiedzy, pomimo że byłam już raz w ciąży? Nie wiem. Nie planowałam dziecka, a on zapewniał mnie, że jest ostrożny, że zdąży... Karmiłam jeszcze piersią. Mówi się, że wtedy trudniej o zapłodnienie... Tym razem również partner nalegał na aborcję. Przez telefon postawił warunek: zostanie z nią tylko jeśli pozbędzie się tej drugiej ciąży. Dotarło do mnie, że jeśli facet stawia mi takie warunki, to i tak z nim nie będę. Zdecydowałam się urodzić drugie dziecko. Jestem jedynaczką bez ojca, i wiem jakie to trudne. Chciałam, żeby dzieci miały siebie i żeby miały jednego ojca – tłumaczy Maria. Kobieta wróciła do rodzinnego domu. Pracowała, zaczęła zaoczne studia. Po kilku miesiącach Marek znów się pojawił w jej życiu. – Obiecał, że tym razem będzie inaczej, że będzie idealnym mężem, że zrozumiał, dorósł, bo wtedy był za młody... I urobił mnie - wzdycha. Pozwoliła mu wrócić. Znów zaszła w ciążę. Tym razem to ona podjęła decyzję, że nie urodzi kolejnego dziecka Markowi. – Jak się dowiedziałam, że jestem w ciąży to nie zastanawiałam się czy to dziecko czy to tylko komórka. Znalazłam w internecie klinikę w Niemczech. O ciąży dowiedział się ksiądz, znajomy mojej matki. Dzwonił do mnie, pisał SMS-y, przekonywał. Jednak, że to nie ksiądz był 24-latką z dwójką dzieci. Musiałam podjąć tą decyzję sama. Maria opowiada, że jej wybory o urodzeniu dwójki dzieci pomimo nalegań partnera na aborcję i później o samej aborcji były dla niej bardzo trudne. Wiedziała jednak, że przed podobnymi wyborami musiały też stanąć kiedyś jej matka i jej babcia. Babcia Marii miała już bliźniaki, gdy poznała swojego drugiego męża. On też miał dzieci. Uznali, że wspólne dziecko mogłoby stać się ważniejsze od tych, które mieli z poprzednich związków. W PRL-u nikt nie robił z tego wielkiej sprawy. Z kolei matka Marii usunęła ciążę, gdy miała 19 lat. Marysię urodziła dużo później. Maria poddała się aborcji farmakologicznej. Do dziś nie żałuje decyzji, choć po aborcji pozostało poczucie winy. – Mimo, że od kilku lat biorę tabletki i zabezpieczam się, często śnią mi się koszmary, że zaszłam w ciążę. I przez sen zastanawiam się jak to możliwe. Ale czy dziś zdecydowałabym inaczej? Nie wiem. Myślę, że kobieta ma prawo zdecydować o swoim życiu, w momencie, gdy wie, że więcej nie udźwignie albo w momencie zagrożenia życia – mówi. Pytana co radziłaby córce, gdyby ta powiedziała, że jest w ciąży i chce usunąć dziecko odpowiada: - Moja decyzja, tak jak decyzja mojej mamy, nie powinna być dla niej żadną wskazówką. Rozmawiałabym z nią, ale dałabym jej wybór - podkreśla. Aborcja to problem powszechny. Dotyczył też naszych babć, matek, sióstr, koleżanek. To temat dramatyczny i bolesny, ale istniejący. Dopóki kobiety nie zaczną głośno o tym mówić, nic się nie zmieni. Zacznijmy mówić. Na Wasze historie i komentarze czekam pod mailem: @ Źródło: Newsweek_redakcja_zrodlo fot. Instagram: triplets_of_copenhagen Chociaż dzieci Marii dopiero się urodziły, ich losy śledzą już tysiące osób. Mama trojaczków założyła na Instagramie profil, na którym uwieczniła chwile ciąży i narodzin dzieci. Jej zdjęcia stały się hitem internetu. Maria Jorstad to 36-letnia Norweżka mieszkająca w Danii. Kobieta i jej mąż do tej pory wychowywali dwuletniego syna, jednak niedawno zapragnęli powiększyć swoją rodzinę. Kiedy Maria zaszła w ciążę, okazało się, że na świat przyjdzie nie jedno… a troje dzieci Zobacz także: Jak wygląda ciało po porodzie? Mama czwórki dzieci obala mit i pokazuje swoje zdjęcia Ciąża z trojaczkami hitem internetu Na wieść o ciąży mnogiej kobieta podjęła decyzję o założenia profilu, na którym mogłaby się dzielić z internautami zdjęciami z przebiegu ciąży. Profil działa od 7 maja tego roku i obecnie [wrzesień 2018 r. – red.], Maria ma już 169 tys. obserwujących. Fotografie Marii szybko stały się hitem internetu, a szczególnym zainteresowaniem cieszyły się zdjęcia brzucha kobiety w 35 tygodniu ciąży. Jak wynika z opisu zdjęć, w ostatnich dniach ciąży jej brzuch ważył ponad 20 kilogramów!! Dzieci urodziły się 13 września. Iben, Agnes i Filip przyszli na świat poprzez cesarskie cięcie. Dalsze losy maluchów oraz ich mamy można śledzić na Instagramie triplets_of_copenhagen. W 35 tygodniu ciąży brzuch Marii ważył ponad 20 kilogramów! // fot. Instagram triplets_of_copenhagen Profil Norweżki śledzi już 169 tys. osób // fot. Instagram triplets_of_copenhagen Iben, Agnes i Filip przyszli na świat 13 września 2018 r. // fot. Instagram triplets_of_copenhagen Źródło: Yahoo, Instagram: triplets_of_copenhagen Redaktorka serwisu internetowego Współczesna Rodzina. Absolwentka Uniwersytetu Warszawskiego, pasjonatka obcych kultur i języków orientalnych. Najnowsze badania przeprowadzone przez Penn State wykazały, że u dzieci, które już od najmłodszych lat miały pozytywne, ciepłe i przepełnione miłością relacje ze swoimi rodzicami/opiekunami, ryzyko otyłości było mniejsze. Dowiedzmy się więcej. Co dowodzą badania? „Wiele dyskusji na temat otyłości u dzieci i innych zagrożeń dla zdrowia koncentruje się na identyfikacji i badaniu narażenia na ryzyko” – powiedziała Brandi Rollins, profesor ds. zdrowia biobehawioralnego. „W naszej analizie przyjęliśmy podejście oparte na sile. Odkryliśmy, że wspierająca rodzina i środowisko na wczesnym etapie życia dziecka, może przewyższać niektóre skumulowane czynniki ryzyka, z którymi mogą się zmierzyć dzieci”. Badanie „Rodzinne aktywa psychospołeczne, regulacja zachowania dzieci i otyłość” zostało opublikowane w czasopiśmie Pediatrics. W artykule Rollins i Lori Francis (profesor nadzwyczajny zdrowia biobehawioralnego), przeanalizowali dane pochodzące od ponad 1000 par matka-dziecko i odkryli, że wczesna ekspozycja dzieci na rodzinne aktywa psychospołeczne – w tym dobre środowisko domowe, ciepło emocjonalne ze strony matki i zdolność dziecka do samoregulacji – zmniejsza ryzyko rozwoju dziecięcej otyłości. Czynniki te działały ochronnie nawet wtedy, gdy dzieci były narażone na rodzinne ryzyko otyłości, w tym ubóstwo lub depresję matek. „Badania nad rodzicielstwem wykazały, że tego rodzaju aktywa rodzinne wpływają na zachowanie dzieci, sukces w nauce, karierę i – co nie jest zaskakujące – zdrowie” – powiedziała Rollins. „Istotne jest, że czynniki te chronią również przed otyłością u dzieci, ponieważ badane przez nas aktywa rodzinne w ogóle nie są związane z jedzeniem ani dietą. Pocieszająca jest świadomość, że zapewniając kochające, bezpieczne środowisko, możemy zmniejszyć ryzyko otyłości u dzieci”. Zobacz też: Jak rozmawiać z dziećmi o seksie? Poważna otyłość Uważa się, że dzieci cierpią na otyłość, gdy ich wskaźnik masy ciała (BMI) jest wyższy niż u 95% innych dzieci w ich wieku i płci. Istnieje jednak duża zmienność BMI dzieci, które przekraczają próg otyłości. Uważa się, że dzieci, których BMI jest o 20% wyższe od progu otyłości, mają ciężką otyłość. Naukowcy odkryli, że dzieci, które miały wczesną ciężką otyłość, nie były narażone na większe ryzyko rodzinne niż dzieci, które nie były otyłe. Jednak dzieci z ciężką otyłością miały mniej miłości i wsparcia rodzinnego niż dzieci, które nie były otyłe lub wykazywały umiarkowany poziom otyłości. Potrzebne są dalsze badania, aby zrozumieć, które czynniki przyczyniają się do rozwoju ciężkiej otyłości, a które zmniejszają ryzyko. „Chociaż odkrycia dotyczące ciężkiej otyłości mogą wydawać się zniechęcające, dają pewną nadzieję” – wyjaśniła Rollins. „Niektóre czynniki ryzyka, takie jak ubóstwo gospodarstw domowych, mogą być bardzo trudne do zmiany. Z drugiej strony niektóre zachowania mogą być łatwiejsze do zbudowania. Ludzie mogą nauczyć się responsywnego rodzicielstwa. To zachęcające, że rodzicielstwo naprawdę ma znaczenie, że rodzina ma znaczenie”. Co mogą zrobić rodzice? Badanie to koncentrowało się na otyłości u dzieci, ale naukowcy stwierdzili, że rodzice mogą poprawić wiele wyników dla swoich dzieci, ucząc się umiejętności responsywnego rodzicielstwa. Znajomość umiejętności responsywnego rodzicielstwa może jednak nie prowadzić bezpośrednio do wdrożenia tych umiejętności w domu. „Nikt nie może przeczytać broszury o samochodach i nagle spodziewać się, że będzie nimi jeździć” – powiedział Rollins. „Prowadzenie pojazdu to umiejętność, która wymaga edukacji i praktyki. To samo dotyczy responsywnego rodzicielstwa” – powiedziała Rollins. „Pracownicy zdrowia publicznego, klinicyści i badacze muszą współpracować, aby pomóc rodzinom w rozwijaniu zasobów psychospołecznych, w tym reaktywnego rodzicielstwa i zorganizowanego środowiska domowego” – kontynuowała. „Może to poprawić wskaźniki otyłości u dzieci i inne ważne wyniki dotyczące jakości życia”. Źródło: Science Daily Zobacz też: Nadwaga i otyłość u dzieci to plaga współczesnych czasów? Zobacz, gdzie leży źródło problemu fot. Samica gupika wybierze partnera z czarnym czy z pomarańczowym ornamentem? To zależy od okoliczności, ale również od historii osobniczej. Preferencje dla cech partnerów mogą być nabywane w tzw. procesie uczenia asocjacyjnego, a więc związanego z wytwarzaniem pozytywnych skojarzeń. Kolorowe skrzydła samców motyli, oszałamiający ogon samców pawia, rajskich ptaków czy głuszca, przedziwne kolory na pysku samców mandryli… Jakie procesy doprowadziły do powstania takich nieoczywistych i czasem utrudniających życie cech? Dlaczego samice tych gatunków uważają takie nietypowe cechy za atrakcyjne? W wiedzy o tym, jak dochodzi do powstawania preferencji dotyczących niektórych cech partnerów, jest jeszcze sporo luk. Polska badaczka – Magdalena Herdegen-Radwan z Zakładu Ekologii Behawioralnej z Uniwersytetu Adama Mickiewicza postanowiła sprawdzić eksperymentalnie, czy można sztucznie wyuczyć samice preferowania jednych cech ornamentu samca wobec innych cech. Kluczem było wytworzenie pozytywnych skojarzeń. Zobacz też: Jak rozmawiać z dziećmi o seksie? Uczenie się ma wpływ na seksualność Okazało się, że tzw. uczenie asocjacyjne rzeczywiście może odgrywać w tym rolę. Badania te rzucają nowe światło, chociażby na ewolucję ornamentów u zwierząt. Wyniki ukazały się w Proceedings of the Royal Society. Badania wskazują, że można sprawić, że samice gupika zaczną – w wyniku wytwarzania pozytywnych skojarzeń z kolorem – preferować samce z pomarańczowym ornamentem wobec samców z czarnym wzorem. Można bez trudu sprawić, że samice gupika zaczną – w wyniku wytwarzania pozytywnych skojarzeń z kolorem – preferować samce z pomarańczowym ornamentem wobec samców z czarnym wzorem. Podczas eksperymentu w czasie karmienia samic gupików wkładano zawsze z boku akwarium kartę jednego koloru – w jednej grupie pomarańczowego, w innej – czarnego. Kiedy zwierzęta po kilkunastu dniach już zaczęły kojarzyć dany kolor z pojawieniem się pokarmu, biolog przeprowadziła test: prezentowała po obu stronach akwarium dwa filmy z samcami gupika. Po jednej stronie wyświetlany był samiec z czarnym ornamentem na łuskach, po drugiej – ten sam film, tylko komputerowo zmanipulowany tak, że ornament na łuskach samca był pomarańczowy. Atrakcyjny ten, który kojarzy się z bogactwem jedzenia? O ile przed eksperymentem samice nie wykazywały żadnych preferencji wobec kolorów samców, o tyle po takim pozytywnym warunkowaniu samice warunkowane na kolor pomarańczowy zaczęły spędzać zdecydowanie więcej czasu przy ekranie z samcem z pomarańczowymi wzorami, niż samice z grupy warunkowanej na kolor czarny. Oznacza to, że uznają takiego samca za bardziej atrakcyjnego. Można więc sprawić, że samice gupika zaczną (w wyniku wytwarzania pozytywnych skojarzeń z kolorem) preferować samce z pomarańczowym ornamentem wobec samców z czarnym wzorem. W dalszej perspektywie mechanizm taki może prowadzić do rozprzestrzeniania się ornamentów o preferowanym kolorze wśród samców w populacji. Eksperyment potwierdził więc, że wyuczone preferencje mogą prowadzić do ewolucji tzw. cech epigamicznych, a więc ornamentów, które mogą kiedyś zwiększyć szanse na rozród. Te badania pokazują, że bardzo prosty mechanizm, jakim jest kojarzenie ze sobą bodźców, może w odpowiednich warunkach doprowadzić do pojawienia się pewnych cech, w tym przypadku preferencji samic, a te z kolei dać początek ewolucji ornamentów samców. – tłumaczy autorka badania. Źródło: Nauka w Polsce Zobacz też: Terapia ze zwierzętami w roli głównej – jak wpływają na zdrowie człowieka? Piotr Celej Dziennikarz od ponad dekady. Prywatnie miłośnik zdrowej kuchni, sportu i historii. fot. Przeprowadzone badanie dowodzi, że długoterminowe posiadanie zwierząt domowych wiąże się z wolniejszym spadkiem zdolności poznawczych. Dowiedzmy się więcej. Zwierzęta a funkcje poznawcze Według wstępnych badań opublikowanych 23 lutego 2022 r., posiadanie zwierzaka takiego jak pies lub kot, zwłaszcza przez pięć lat lub dłużej, może wiązać się z wolniejszym spadkiem funkcji poznawczych u osób starszych. „Wcześniejsze badania sugerowały, że więź człowiek-zwierzę może mieć korzyści zdrowotne, takie jak obniżenie ciśnienia krwi i stres” – powiedziała autorka badania Tiffany Braley, „Nasze wyniki sugerują, że posiadanie zwierząt domowych może również chronić przed spadkiem funkcji poznawczych”. W badaniu przeanalizowano dane poznawcze pochodzące od 1369 starszych osób w wieku średnio 65 lat, które na początku badania miały normalne zdolności poznawcze. 53 proc. z nich posiadało zwierzęta domowe, a 32 proc. posiadało zwierzęta przez pięć lat lub dłużej. Spośród uczestników badania 88 proc. było rasy białej, 7 proc. rasy czarnej, 2 proc. było Latynosami, a 3 proc. było innego pochodzenia etnicznego lub rasy. Badacze wykorzystali dane pochodzące z Health and Retirement Study. W przeprowadzonym badaniu wykonano wiele testów poznawczych. Naukowcy wykorzystali te testy poznawcze do opracowania złożonego wyniku poznawczego dla każdej osoby, w zakresie od 0 do 27. Wynik złożony obejmował wspólne testy odejmowania, liczenia i przypominania słów. Następnie badacze wykorzystali złożone wyniki poznawcze uczestników i oszacowali powiązania między latami posiadania zwierząt domowych a funkcjami poznawczymi. Zobacz też: Jak rozmawiać z dziećmi o seksie? Co się okazało? W ciągu sześciu lat wyniki poznawcze spadały u właścicieli zwierząt domowych w wolniejszym tempie. Różnica była najbardziej zauważalna wśród właścicieli długoterminowo posiadających zwierzęta. Biorąc pod uwagę inne czynniki, o których wiadomo, że wpływają na funkcje poznawcze, badanie wykazało, że długoterminowi właściciele zwierząt domowych mieli średnio złożony wynik poznawczy o 1,2 punktu wyższy w ciągu sześciu lat w porównaniu do właścicieli innych niż zwierzęta domowe. Naukowcy odkryli również, że korzyści poznawcze związane z dłuższym posiadaniem zwierząt domowych były silniejsze u dorosłych czarnoskórych, dorosłych z wyższym wykształceniem i mężczyzn. „Ponieważ stres może negatywnie wpływać na funkcje poznawcze, potencjalne skutki posiadania zwierząt domowych, które mogą buforować stres, stanowią prawdopodobną przyczynę naszych odkryć” – powiedział Braley. „Zwierzę towarzyszące może również zwiększyć aktywność fizyczną, co może korzystnie wpłynąć na zdrowie poznawcze.” Ograniczeniem badania było to, że długość posiadania zwierzęcia była oceniana tylko w jednym punkcie czasowym, więc informacje dotyczące ciągłego posiadania zwierzęcia były niedostępne. Źródło: Science Daily Zobacz też: Preferencje seksualne zmieniają się. Wpływ na to ma uczenie się? Przeczytaj również 7 kont na Instagramie, które wspierają zdrowie psychiczne – sprawdź, kogo warto obserwować! Określenie „wspierają zdrowie psychiczne” jest dość szerokie, dlatego też w ten właśnie sposób postanowiłam podejść do opisywanego tu tematu. Oto 7 instagramowych kont, które z różnych perspektyw pokazują troskę o […] “Łatwo jest przypiąć komuś łatkę lenia albo pustej lali” – Kaya Szulczewska i Ciałopozytyw! Czy soma już całkiem zgubiła psyche?! Soma i psyche – rozstrzał, który stworzyła nie tylko terminologia medyczna, ale też kultura, panujące w społeczeństwie stereotypy, wszelkiego rodzaju lęki, obawy, nieustanne oceny. Nic więc dziwnego, że tak trudno […] Macierzyństwo po raz drugi. Czy kolejna ciąża jest łatwiejsza? Kolejna ciąża tylko pozornie jest doświadczeniem łatwiejszym niż pierwsza. Zawsze jest zatopiona w jakiejś historii, zależy od wcześniejszych doświadczeń oraz zasobów rodziców. Z tych między innymi powodów kolejne macierzyństwo może […]

jak maryja zaszła w ciążę